Kafeinli Dünya

Yıllardır her bayram itinayla hazırlanır babaannemlere gider halam kahvaltı hazırlarken yardım ederdim. Çocuk bile olsam iki tabak taşırdım. Benden on yaş büyük kuzenim halamın kızı yani gelmezdi. Kahvaltı biter öyle gelirdi. Gelince de en kıyletlileri o olurdu. Çocukluk ya o zamanlar anlamazdım. Şimdi aynı yaşlara ben geldim. Bir kere bile o kahvaltıya geç gitmedim. Allah da nasip etmedi başka bir yere gitmemi zaten. Ve gelelim tüm bu olanlarda işsiz, atanmamış biri olarak çok da değerim yok gibi. Büyüdükçe kafana kazınıyor bazı durumlar. Umarım "işim" olur atanabilirim ki bi değerim olur! Çok üzücü dimi. E artık yaşlandı onlar takma diyor babam da onlar gençken de beni yetersiz görüyorlardı amaaaan neyse. Ben yarın yine geleneklerimize saygılı olacağım. İyi bayramlar.

Bana çoğu hayalin gerçek olmayacak deseler ona göre tedbirimi alırdım. Şu sıralar buraya daha çok gelebilirim. Fazlasıyla bunaldım da çünkü.

Oynadığım bi oyunda genç bir hanımkızımız liseden hemen sonra muhteşem kocasını bulmuş ve evliligin ne kadar güzel olduğunu övmüştü. Garip geldi bu kadar evliliği övmesi. Sonra düşündüm keşke tek vasfım o kız gibi olsaydı. İlla okumak illa iş sahibi olmalıyım kafasından çıkıp evleniiim ya kocam baksın modunda olmalıydım. He adam da mecburdu ya bakmaya. Hayat müşterek kimseye yük olmayayım diye direndiğim hayatta dünyaya fazlasıyla yük oldum sanırım. Neyse melankoli zamanım geldiyse gideyim.

Konuşmayı bir şeyler yazmayı seviyorum.
Fakat gelin görün ki bir şey anlatırken insanları sıktığımı düşünüyorum. Ve bunu yaşatanın ailem olduğunu fark ettim. Hevesle bi şey anlatırken bi dur yorgunum nidalarıyla karşılaştım. O zaman dedim ki sus. Ve bu lise zamanıydı. 11. sınıftaki notlarıma baktım geçe bk gibi. İçimdeki bağıran ergene bi sus diyenler yüzünden içime kapandım. Kendi alanımda mutlu olmayı öğrendim. Üniversitede bir arakadşım hiç sıkılmıyor musun demişti. Dedim ki neyden sıkılacağım benim yaşam alanım bu. Hayallerimdeki insanlar sus demiyor bana. Kendi kendime konuşunca kendime deli de demiyorum. Odamda kimine göre salakça dans etmelerim benim için o kadar güzel ki. Şu sıralar bazı kadınların takabileceği kilo problemlerim var. İnanın iplemiyorum bile. Annemin zayıfla sağlık için dediği laflarını da duymuyorum. İstersem yaparım. Böyle böyle seviyorum işte kendimi. Kendime kendimi nefret ettiren herkese inat seviyorum. Kendimi mental açıdan ettiğim darpları bilseniz şu cümleyi kurmak için 20'li yaşlarımın sonunu beklediğim için tebrik edersiniz belki de. Olsun ben kendimi tebrik ediyorum. Bu zamana gelene kadr çok yıpratıldım. Bunun için gelgitlerim. Fakat artık olabildiğince azalttım kendimle savaşımı. İyi de oldu. =)

Dün klasik günlerden farklıydı.
Kapımıza bir kedi gelmiş. Bildiğiniz konuşuyor. Öğrenemedik kediceyi. Yemek falan verdik ama içeri girmek için mücddele ediyor. Dedik ev kedisi bu. Gitmedi saatlerce. Bizim burası küçük bir yer. Facebook sayfası var ölenler paylaşılıyordu. Ara böyle kayıp kedi, köpek paylaşanlar oluyordu. Babama dedim mesaj atalım. Aradı babam bi tanıdığı ilan verdik. Kediyi sahiplenenler çıktı geldi. Yavruları varmış kıyamam. Uzak kaldı bebeklerinden. Kavuşmuşlardır inşallah. Gece durmadığına çok sevindik çünkü köpekler zarar verebilirdi. Uyuyamazdım valla. Epeydir kedi sevemiyordum. Kapımıza kadar gelip 1 2 saat de olsa kedi sevdim. Teşekkür ederim. Stresimin azacık azalmasına vesile olduğu için. Ömrü uzun olur inşallah.

iyi ki müzikler var.

Tarihe not. Kpss'deki sorular bir yayınevinin soruları ile şıklarına kadar aynı çıkmış. Şaşırmamak bile üzücü bir hal almaya başladı.

Yeni kimlik için fotoğraf çekindik. Fotoğrafçı Kadın inatla gözlüklü fotoğraf olmaz dedi. Yüzümü şiş çıkardığı yetmiyor gibi gözlüksüz inanılmaz çirkin çıktım. Yıllarca bu kimliği kullancam Gözlüklü gözlüksüz fark etmiyormuş. Ya ben daha kpss de gözlük numaralı mı diye soran gözetmene denk geldim. Sinir oldum diye de lafı ben yedim. Galiba her şey bana karşı hıh.

Soru çalınma olayı abim sınava girdiğinde de başımıza gelmişti.
Hiçbir şeyin değişmeyeceğini bile bile girdim o sınava. Biraz da kalıplaşmış olan ''Sırtını devlete yasla, rahatsın'' durumundan dolayı. Bazı insanlara anlatamıyorsunuz bazı şeyleri. Dün dedem yaşlı olduğu için eee ne var soruları aldılarsa dedi. Herkesin içinde iyi yaa 40 yaşına kadar işsiz olayım size ne ki dedim. İçimdeki sinir harbi artık dede falan dinlemeden ortaya çıkıyor. He şimdi okuyan biri bu zamana kadar neden çalışmadın falan diyebilir de başvurularım kabul olmadığın için. Şanssızlık epey bi var. Kendi şansımı da yaratamadım ben. Neyse bunu da gördü bu gözler. Hayırlısı artık.

08.08.22 denk gelen sayıları seviyorum.
Uzun zaman sonra saçımı kestirebildim. Ankara bile cehennem gibi. Cehennemi mi yaşıyoruz diye düşünmüyor değilim.