Yıllardır her bayram itinayla hazırlanır babaannemlere gider halam kahvaltı hazırlarken yardım ederdim. Çocuk bile olsam iki tabak taşırdım. Benden on yaş büyük kuzenim halamın kızı yani gelmezdi. Kahvaltı biter öyle gelirdi. Gelince de en kıyletlileri o olurdu. Çocukluk ya o zamanlar anlamazdım. Şimdi aynı yaşlara ben geldim. Bir kere bile o kahvaltıya geç gitmedim. Allah da nasip etmedi başka bir yere gitmemi zaten. Ve gelelim tüm bu olanlarda işsiz, atanmamış biri olarak çok da değerim yok gibi. Büyüdükçe kafana kazınıyor bazı durumlar. Umarım "işim" olur atanabilirim ki bi değerim olur! Çok üzücü dimi. E artık yaşlandı onlar takma diyor babam da onlar gençken de beni yetersiz görüyorlardı amaaaan neyse. Ben yarın yine geleneklerimize saygılı olacağım. İyi bayramlar.