Ruhumun İzleri ~

Ruhumun İzleri ~

Oscar Wilde şöyle diyor ve çok haklı: “Hayatınızı cahillere, adilere, kabalara adayarak yazık etmeyin. YAŞAYIN!”

Şeker Portakalı kitabında geçen çok güzel bir cümle: "Bir kış sabretmişsin de tam çiçek açacakken dolu vurmuş gibi oluyor bazen hayat."

İçimdekileri yazıya dökmeyi nasıl da özlemişim.

O kadar üzgünüm ki. İçimdekileri dökemiyorum. 2 sene boşa gitmiş, yaşadıklarımız hiçbir şeymiş. İnsan sevdiğini kandırır mı? gözünün içine baka baka yalan söyler mi ya? Hiç mi utanmadın. Hiç mi vicdan azabı çekmedin. Hiç mi sevmedin ya. Kendime yediremedim içim yana yana sildim her şeyi, bir daha geri dönüşü olmayacak. Onun umurunda bile değil gerçi. Doğru insan sanıyordum gerçekten sevmiştim ama yalanmış. Ben gelmesi için gün sayarken nelerini öğrendim ya. O kadar doluyum ki o kadar kızgınım ki. Değersizliğime, sevilmeyişime ve kendim inanıp gerçekten sevdiğime yanıyorum. Hayatıma kimseyi almazken işte izin verdim ve yine aynısı oldu. Bu da bana ders olsun. Hayatta kaldıramadığım şey aptal yerine konmaktır. Bunu asla kaldıramam. İnsan sevdiğini aptal yerine koymaz, kandırmaz. Yalan söylemez. Onu affetmeyeceğim. Ben bunu hak etmedim. Umarım çektiğim acıların bin katını çeker. Benden uzak olsun.