Kimya Terimleri Sözlüğü

- B - Harfi

Bağıl atom kütlesi.
Standart kabül edilen bir elementin kütlesine göre kıyaslanarak bulunan atom kütlesi
Bağlanma enerjisi.
Bir atomun çekirdeğindeki proton ve nötron gibi atom altı taneciklerini bir arada tutan enerjidir.
Barometre.
Açık hava basıncını ölçmek için kullanılan düzenek
Basınç.
Birim yüzeye uygulanan kuvvet
Baz.
Suda çözünürken çözeltiye hidroksit (OH–) iyonları veren madde.
Bazik oksit.
Suda çözündüğünde bazik çözelti oluşturan ya da asit ve asit oksitlerle reaksiyona girerek tuz oluşturan metal oksitidir.
Belirleyici madde.
Kimyasal reaksiyonda artan madde karşısında tamamen tükenen madde.
Beta parçacığı.
Radyoaktif bir elementin çekirdeğindeki bir nötronun bir protona dönüşmesi ile açığa çıkan elektron
Bileşik.
İki ya da daha fazla cins elementin belirli oranlarda birleşmesinden oluşan saf madde.
Bileşik oksit.
Aynı katyonun farklı iki değerlik aldığı oksitlerinin biraraya gelmiş hali. Örneğin; Fe3O4, (FeO.Fe2O3)
Bilimsel Yöntem.
Bilimin gelişmesini sağlayan gözlem, deney ve kanunların ve kuramların formüle edilmesi etkinliklerinin bütünü.
Birinci iyonlaşma enerjisi.
Gaz halindeki bir atomdan en gevşek tutulan elektronun uzaklaştırılması için gereken minimum enerjidir.
Bombardıman.
Bir atom çekirdeğine herhangi bir nükleer taneciğin gönderilmesi.
Boyle kanunu.
Sabit sıcaklıktaki bir miktar gazın hacmi ile basıncı ters orantılıdır.
Bozunma serisi.
Radyoaktif bir izotopun basamak basamak çeşitli ışımalar yaparak bozunması ve sonunda kararlı bir izotopa dönüşmesi
Buharlaşma.
Ortalama kinetik enerjisi fazla olan moleküllerin, sıvı fazdan gaz fazına geçmeleri.
Bunzen beki.
Tasarımı alman bilim adamı Robert Bunzen tarafından yapılan ısıtma aygıtı.