Emre Gökçe alıntıları - Emre Gökçe Sözleri - Yeg Sözleri

Buzun yakması, kağıdın kesmesi, beklenmeyenin gelmesi gibi bir şey kaldı içimde...

"Akıl durdu, kalp soğudu.
Dil de susunca, vazgeçtim."

....."Yan yana uyuyamayanlar,
Yan yana uyanıyor bazı sabahlar."
Uzaktan...

Çokça zaman, sıkça yalan geçti...

“Hiç darılmadım diye,
hiç kırılmadım sandılar.”

Yaram, yârdan çok sevdi beni.

Hep bir şey kalır içinde
Ne kadar söylersen söyle
Ne kadar anlatırsan anlat
Hep bir şeyler söylenmeyen olarak kalacak

Tedavi edilemez yaralar yüzünden ,
Tedavülden kaldırıldı aşk.

sesini duymadığım gecelerde
kimsenin yaşadığına inanmıyordum.

Sustu dudağımdaki sen çalan ıslık.

Yalnızlık, rakam olmalı. Sıfırdan az, sayamadığından fazla.

Üşüsem de üşüdüm demem artık.
Korkarım,
'Sarıl' diyecek diye senden başkası.

Anlıyorsun değil mi artık,
"Saati kaybolanın, zamanı yine ilerliyor."

Cesaretin varsa
Her seyi de al ki
Belli olsun kimden gittigin

Okumanın amacı kişinin marifetli ulaşması yani Allah'ı bilmesidir. Okuduğun halde Allah'ı bilmiyorsan, bunca çektiğim kuru bir emektir.

Ben ateşin ettiğine değil
beni yangına atana dargınım.

çok kırılmazdı kalbimiz
tanımak mümkün olsaydı
tanışmadan.

Dilerim...

Kaderin,
Sana bir gün tekrar
Sokağımdan geçmeni mecbur kılsın.

sen oradayken
burası yoktur.

Benim için ,
Öldüğünü görmemek için ölmek oldu artık hayat.

Özlemek,
Bütün yeryüzünü esir alan bir iklimdir, geceleri.

Saçlarına dokunamadığım sabahlara uyandım.

Bana gelemeyecek kadar uzakta değil ,
Geri dönemeyecek kadar başkasına yakınsın artık.

Bazı insanlar için fazla söze gerek yoktur.
Zaman kaybı deyiverip izaha lüzum görmeyiniz.

Bir "GİT" haresi yeterdi her şeyin götürülmesine,
Bir "KAL" tanesi eritirdi bütün bir ayrılığı.

Gözlerin ,
Uzaklığın mecaz anlamı oldu artık.

Geldiği gibi
geçer de elbet
bugün adı şiir olan
yarın dilde bir harf etmez

Şimdi bana deli diyorlar...
Bana deli dedikleri yerin,
En akıllısı bendim, bir zamanlar.

Ama şahsen değil mi?
Bütün gidişler şahsen.

Bütün hamlelerde "şah" sen.

Mat bir renktir tenim.
Mat edişlerinden bilirim.

Ey karlı dağların başında salkım salim olan bulut!
Yoksa benim için saçını çözüp gizli gizli ,için için ağlıyor musun?

Anladığım, gördüğüm ve en çok da hissettiğim yalnızca şu şimdi; “Sana da değmiyor.” senden vazgeçmek az gelir bana artık.
***
Bana, geleceğin saati söyle tarihi bilmesem de olur, beklerim.
***
Biz kedere düştüğümüzde, “boş ver,” dediler ve sustular. Kimsenin daha iyi bir fikri olmadı.
***
Bir şeyler hala mümkün olabilir ama artık mühim değil.
***
Bir yerlerde, yine en güzel sen gülüyorsun, biliyorum.
***
Ahın ulaşamayacağı mesafe yok.
***
Canımı dayanabileceğim kadar yaksaydın ve bana, telafi edebileceğin hatalar yapsaydın, sevdiğim gibi severek sabrım kadar sınasaydın yalanım yok, ben ömrümce senindim.
***
Nerede yaşarsan yaşa, unuttuğum yerlerde her gün ölüyorsun.
***

Yemin ederim, kokundan anlamıştım benim için herhangi biri olmayacağını.
***
Diyorlar ki “eden bulur.” İnanmayın, böyle değil. Eden, yine aşka yeni bir beden bulur. Başkasına gidecek olan, ne yapsanız gitmek için bir neden bulur. Sizek alan acıdır. Acı mı? Hala tokasını saklarken, saçlarını başkasının okşamasıdır. Biten o dev aşkın ardından, ömrnüzce bitmez o sese can veren iki kelimenin cinneti; “Yaşadık, bitti.” Siz, “Öldük, bitti” diye düzeltin bunu. Yaşasaydınız bitmezdi, yaşayan bırakmazdı ki.
***
Bir sebep sorsam olmadı der, olmuyor der, olacağı yoktu der… Sana ihtiyacım kalmadı, diyemez.
***
Aldırış etmeyen biri, değmeyeceğini anlamıştır. Değişti demeyiniz.
***
Her zaman iyiyim diyorum. Bazen kanıt ise benden.
***
Kalbi derinden kırılan ömrünce söyleyemez özlediğini.
***
“Vicdanın, benim için sızlasın biraz.” Bu tek cümlelik sitemimde geçen “biraz” kelimesi, Umarım ki gönlüne ve ömrüne de sığmaz!