Anladığım, gördüğüm ve en çok da hissettiğim yalnızca şu şimdi; “Sana da değmiyor.” senden vazgeçmek az gelir bana artık.
***
Bana, geleceğin saati söyle tarihi bilmesem de olur, beklerim.
***
Biz kedere düştüğümüzde, “boş ver,” dediler ve sustular. Kimsenin daha iyi bir fikri olmadı.
***
Bir şeyler hala mümkün olabilir ama artık mühim değil.
***
Bir yerlerde, yine en güzel sen gülüyorsun, biliyorum.
***
Ahın ulaşamayacağı mesafe yok.
***
Canımı dayanabileceğim kadar yaksaydın ve bana, telafi edebileceğin hatalar yapsaydın, sevdiğim gibi severek sabrım kadar sınasaydın yalanım yok, ben ömrümce senindim.
***
Nerede yaşarsan yaşa, unuttuğum yerlerde her gün ölüyorsun.
***

Yemin ederim, kokundan anlamıştım benim için herhangi biri olmayacağını.
***
Diyorlar ki “eden bulur.” İnanmayın, böyle değil. Eden, yine aşka yeni bir beden bulur. Başkasına gidecek olan, ne yapsanız gitmek için bir neden bulur. Sizek alan acıdır. Acı mı? Hala tokasını saklarken, saçlarını başkasının okşamasıdır. Biten o dev aşkın ardından, ömrnüzce bitmez o sese can veren iki kelimenin cinneti; “Yaşadık, bitti.” Siz, “Öldük, bitti” diye düzeltin bunu. Yaşasaydınız bitmezdi, yaşayan bırakmazdı ki.
***
Bir sebep sorsam olmadı der, olmuyor der, olacağı yoktu der… Sana ihtiyacım kalmadı, diyemez.
***
Aldırış etmeyen biri, değmeyeceğini anlamıştır. Değişti demeyiniz.
***
Her zaman iyiyim diyorum. Bazen kanıt ise benden.
***
Kalbi derinden kırılan ömrünce söyleyemez özlediğini.
***
“Vicdanın, benim için sızlasın biraz.” Bu tek cümlelik sitemimde geçen “biraz” kelimesi, Umarım ki gönlüne ve ömrüne de sığmaz!