Özgüven

çok enteresan bir şey.

öz güven, aslında ne kişinin kendinin öyle olduğunu düşünmesine, ne de başkalarının onayına bağlı.
kişi, kendinin öz güvensiz olduğunu düşünse de, dışarıya verdiği mesaj öyle olmayabiliyor.
öz güvenli ve öz güvensiz kişilerin arasında bazı düşünce farklılıkları var sanırım.
mesela öz güvenli biri, "ne kadar güzelim, herkes bana bakıyor" derken, öz güvensiz kişi "neden herkes bana bakıyor? yoksa yanlış bir şey mi var?" diye düşünebilir.

bu beğenmeme durumu kendinin farkında olmadığının da göstergesidir aynı zamanda. sürekli başkalarından onay isteyen, bu onayları kazanmadan bazı şeyleri yapmaya cesaret edemeyen kişiler öz güvensizdirler büyük ihtimalle.
bu olayda dışarıdan bakınca kendine özenen, iddialı hareketler yapanlar ise gözümüze çok harika gelebilirler. ama o kişiyle konuşulunca aslında kendiyle olan memnuniyetsizliği anlaşılabilir.
insanların dikkatini çekmeyen, sürekli gündemde olmak istemeyen kişilerin ise öz güvensiz olduğu düşünülür.
bu öz güven denen şey, basit bir kıyafetle, güzel bir saçla, makyajla müthiş derecede artabiliyor. çünkü günümüz insanları artık "iç güzellik"ten çok dış güzelliğe önem veriyor. bu durum ise kişide "güzel olayım ki beğensinler" şeklinde düşüncelere yol açıyor.
kendi özelliklerini, güzelliklerini fark etmek çok kolay olduğu gibi, onları reddetmek de çok kolaydır. aslında olması gereken, bunların diğer insanların gözüne sokularak gösterilmesi yerine, kişinin farkına varmasıdır.
işte ben tam burada tıkanıyorum. çünkü herhangi bir şekilde bunu yapmak imkansız hale geldi.
öyle ki, sadece "göstermediği" özelliklerini sevdiği için bir kişiyle dalga geçebiliyoruz. "ehua sen neyine güveniyosun hacı" diyebiliyoruz. bence bu yanlış bir şey.
öz güven, kendinin farkında olmak, başkalarının söylemesine ihtiyaç duymadan sahip olduklarını bilmektir. adı üstünde, "öz" yani.