Ödenmeyen Sermaye

“Bir an bekler, arkana dön ve unuttuklarını anımsa. Kaybettiysen ara, kırdıysan af dile, kırıldıysan affet çünkü hayat çok kısa.” Mevlana

Buzdolabı diye bir şeyin olmadığı devirlerde, içecekleri ve bazı yiyecekleri korumak İçin dağlardan buz kesilir ve pazaryerlerine satılırdı. Sıcak bir yaz gününde bir şeyh, talebeleriyle şehirde dolaşırken böyle bir buz satıcısına rastladı.

Satıcı, “Et müminler! Sermayesi eriyip akan şu adama merhamet ediniz,” diye bağırıyordu.

Satıcının bu sözlerini işiten şeyh, birden fenalaşarak bayıldı. Yanındakiler, kendisini gölgelik bir yere taşıdılar ve saatler sonra kendisine geldiğinde bayılma sebebini sordular.

Şeyh, satıcının eriyip giden buzlarında kendi hayatını görmüştü. Küçük sermayesinin ziyan olmaması için çırpınıp duran satıcı, milyarla ölçülemeyen ve sonsuz bir hayatta sınırsız bir mutluluğa vesile olabilecek ömür sermayesinin eriyip gidişine nasıl kayıtsız kalındığını düşündürmüştü ona…