Cevap: "Sessiz Diyalog" Gürkan Doğan..
Sayfa 3
Şehir kalabalıklaşmaya başlamıştı.
İnsanlar işe yetişiyor, motorlar geçiyor, sesler yükseliyordu.
Ama Arda için hiçbir ses denizin uğultusunu bastıramıyordu.
O uğultuda, kendi kalbinin yavaş atan sesi vardı.
Deniz’i son gördüğü anı düşündü.
Yağmur yağıyordu o gün.
Bir çatı kenarında durmuş, birbirlerine bir şey söylemeden ayrılmışlardı.
Ne o kal diyebilmişti, ne de o gitme.
Aralarında sessizlik vardı ama o sessizlik, kelimelerden daha çok şey anlatıyordu.
Belki de aşk, bazen konuşamamakla başlıyordu.
Belki de en derin hisler, söylenemeyen cümlelerde saklıydı.
Arda, bu düşünceyle gözlerini kapadı.
Denizin sesi, onun içindeki boşlukla birleşti.
Bir süre sonra fark etti ki, aslında Deniz hep oradaydı.
Bir sesin içinde, bir anının kenarında, bir nefesin sıcaklığında.
Not: “Kimi insanlar gitmez, sadece daha sessiz olur.”
Some wounds are slient, but they echo throungh every heartbeat
Bazı Yaralar sessizdir, ama her kalp atışında yankılanır.
|