Bu sıralar kendimi satıcısı tarafından parlatılmış, diri domateslerin arasında ezilmiş ve yüz çevrilmiş domates gibi hissediyorum. Gittikçe daha da sert çizilen iş sınırları arasına sığamıyorum. Hep gül Asya, kuyruğu dik tut Asya, cesur ol Asya, pes etme Asya. Kafamın içindeki orkestrayı işten kovmak istiyorum. Ve masanın üzerine çıkıp hepinizin evindeki klozet gideri tıkansın diye bağırmak isterken masadan kibarca inip mış gibi yapmaya devam ediyorum. Çünkü açımmmm. Nokta.

Not:Bol anlatım bozuklu, bazen karışık bazen ise düz bu sayfada benim olsun.