Konuyu okuyunca Türkiye'ye bir turist gelmiş, düşüncelerini yazmış gibi hissettim.Ben ilkokulda iken okulda kalorifer sistemi yoktu, sobalıydı.Tırla odun gelir, yıkarlar.Öğretmenlerde dahil, hepimiz odunları odunluğa atardık.Senin Fen Lisesindeki öğretmenin bunu eminim yapmazdı, bu yüzden seninde yapılmasını yadırgaman normal.Ama biz eğlenerek yapardık, sobayı öğretmenimiz yakardı hergün, onun görevi miydi ? Hayır .Piknik tüpüne takılmış, pürmüz denilen aletle hergün yakmaya uğraşırdı.Köy okullarında yakacak odunda yoktu, kuzenlerim çantasında odun taşıyordu evlerinden.
Her gün iki kişi sınıf nöbetçisi olur, sınıfa erken gelir sınıfı temizlerdik.Orta okula geçtiğimde sıralarımız çok eski idi.Okul, meslek lisesine yaptırmıştı sıraları.Herkes kendi sırasını kendi taşımıştı, sıra arkadaşı ile.Ve ayrıca ortaokulda okul nöbetçisi denilen bir sistem vardı.O öğrenci o gün derse girmez, danışma görevi görürdü bir nevi ve çay yapardı öğretmenlere.Çay yapmayı orta okulda öğrendim.Liseye kayıt olmak bile dertti, normal lisede sırada üç kişi oturuyorlardı öğrenciler.Orada yer bulamayanlar seçme şansı yok, meslek lisesine gidiyordu.Meslek lisesindeki öğrencileri görürdüm, bahçedeki çimleri el tırpanı ile biçerlerdi, elektrikli çim biçme makinesi bile yoktu.Askere kısa dönem gittim.Orada kömürde taşıdım, kumda taşıdım, bulaşıkta yıkadım, yemekte yaptım.16 saat hergün bir işten diğerine gönderildik hepimiz.Şunu bile yaptık, bölük denetlenek ertesi gün diye, yemekhanedeki eski yüzü yanık kazanları kuma gömüp döndürerek yanık izlerini çıkardık komutan emretti diye.Mayın aramaya çıktığımızda, ayağımızla mayın arıyorduk, su kanallarının etrafında falan.Bu ülkenin bir yüzü böyle, diğer yüzüne bakanlar görmüyor bu yüzü.