Bugünü de yazarak kapatmak istedim birden. Bir çok an geliyor, çok dolduğumu hissediyorum. Umutlarımın yokluğuyla, varlığıyla, acısıyla, hasretiyle, tadıyla, tuzuyla doluyorum sanki. Öyle güzel ve iç burkan bir şey ki şu ümit etmek, inanamıyorum. Uykulardan uyanmanın, adım atmanın, ölmemek istemenin temel dürtüsü sanki. İnsanı ne kadar dibe düşse de ayakta tutan bir güç gibi. Bugün elimden geldiği kadar ümit ettim. Mutluyum.