Böyle insan özgür olabilir mi?

İnsanlar, hele şu son zamanlarda bir özgürlük teranesi tutturdular; neymiş bu peşinde koştukları özgürlük?

Yalnızca esirlik ve kendine kıymadan ibaret!

Çünkü insanlar, “ihtiyaçlarını temin etmeye bak, sen de en yüksek, en zengin kişilerle aynı haklara sahipsin” inancına saplandılar.

“İhtiyaçların giderilmesi konusunda hiç çekinme, hatta isteklerini alabildiğine artır!”

Herkesin dilinde bu var, özgürlük böyle anlaşılıyor. İhtiyaçları alabildiğine genişletmek hakkı neler doğurur?

Zenginleri yalnızlığa ve manevi çöküntüye, yoksulları kıskançlığa, suç işlemeye götürür. (…)

Özgürlüğü, ihtiyaçlarını genişletmeye ve gidermeye yarayacak bir araç saydıkları için yaratılışlarına zıt giderler, anlamsız, ahmakça istek, alışkanlık ve ipe sapa gelmez hayallere yer verirler.

Sırf karşılıklı kıskançlık, şehvet ve kibir için yaşarlar.

Ziyafetler, gezip tozmalar, arabalar, rütbeler, buyruk kulu uşaklar öyle önemli bir ihtiyaç sayılır ki, uğruna hayat, onur, insan severlik her şey feda edilir. Bunları sağlayamayınca kendine kıyanlar bile olur.

Zengin olmayanlar arasında da aynı şeylere rastlanır.

Yoksul tabaka ulaşamadığı isteklerini, kıskançlıklarını şimdilik sarhoşlukla körletir.
Ama pek yakında şarap yerine kanla sarhoş olacaklar, gidiş o gidiştir.

Sorarım size: Böyle insan özgür olabilir mi?


Karamazov Kardeşler, Fyodor Dostoyevski

İmzalardaki bağlantıları veya görselleri görüntülemek için gönderi sayınızın 10 veya daha fazla olması gerekir. Şu anda 0 mesajınız var.