Belki Sevmekten Hiç Usanmam....

"Umutsuz olduğu bir anda sevmek
İster her insan
Birazcık şanslıysa neden olmasın."

Bizde böyle bir anda tutulmamış mıydık?
Herkesten beklentimizi çekmişken bulmamış mıydık?
İlk kez kendimiz olmuştuk oysa ki aşkta.
Tüm yarımlar bir olmuştu bir anda.

"Kendinden emin değilsen sevme.
Bensiz mutluysan
Hep öyle kal."

Oysa her güzel başlayan şey son buluyormuş.
Güzel diye başladığımız tüm anılar bir anda acı vermeye başlıyormuş.
Hatta öyle bir an geliyormuş ki sevdiğin kişi sana yetmez oluyormuş.
Oysa geride kalan kaldığı yerde olmaya devam ediyormuş..
Olan kalana oluyormuş..

"Eğer her gece yattığında büyülü düşler sana
Benden bahsediyorsa..."

Ama ne yaparsan yap bazı şeyler kafanın içinde kalmaya devam edermiş.
Unutamazmışsın.
Birileri girse de hayatına onunla yaşamaya devam edermişsin.

"Hemen tatlı uykundan uyan.
Çünkü ben hiç uyuyamam
Seni düşündüğüm zaman."

Dedim ya olan kalana oluyor diye.
Kalmak her daim zordur.
İleriye gitmek istesen bile bir yerde seni yakalar anılar ve gitmene izin vermez.
Değiştirmeye çalışırsın bu seferde çok yorgunsundur.

"Belki sevmekten
Hiç usanmam..."

Kalan vazgeçmez gidenden.
Çünkü kalan kaldığı yerden devam eder sevmeye.
Bıkmadan...Usanmadan...
Onsuzluğa rağmen devam eder.
Kalanın yazgısıdır bu.
Vazgeçmemek onun ruhunda var.
Ve kalan tüm zorluklara rağmen kaldığı yerden devam eder beklemeye
Ta ki ...


Kendi de gidene kadar....


Elif Birgül S.
03.06.21 15:34