Bir ıslık gibi dudaklarımda..

İstanbul hüzne bürünmüştü eksikliğin yanında..

Kelimelerine bürünüp sağanak yağdı bugün tepemden aşağı..

Seni fısıldadı kulağıma;

Sesini içine almış rüzgar, hoyrat esti biraz,

Sinirlendim..

Sakin ol dedi usulca, ben geldim..

Aradım seni kalabalıkta, herkes sana benziyor biraz..

Beyaza bürünen senin ağırlığın var sol yanımda,

Sayfalarımdan taşıyor hasretin..

Kokuna bulanıyor İstanbul..

Sularını çekiyor boğazdan,

Dalgalar şahit kıyıdaki ayak izlerine..

Dar sokaklar sana reva değil, bilirim..

Vapurlar selama kalkıyor ıslığına karşı..

Bir kadın ağlıyor İstanbul'un göbeğinde;

Bu defa da yenememiş hayatı,

Geç kalmış bir nefes kadar sevdiğine..

Maviyi giymek üzere şehrim,

Güneş battı saçlarının arasından..

Ayı getiriyorum avuç içlerimde;

Gözlerin, yıldızların her biri hayran..

Yakamozum oluşuyor teninde..

Parmak uçlarım sana yazıyor yine,

Dudaklarım kanıyor..

İstanbul'da deniz kıyısında salaş bir cafede çayını yudumlarken denize karşı yazmışsın gibi hissettim.
Yüreğine sağlık.

İstanbul'un bu hüznünü çok seviyorum işte. İnsanı şair yapıyor.



Eline sağlık.