Kadın ve Vali

“Kadın; bilmeyene ‘nefis’ , bilene ‘nefes’tir.” Şems-i Tebrizi

Bir zamanlar valilik yapan birisinin çok güzel bir bahçesi vardı. Rengarenk çiçeklerle donatılmış, tam bir zevk ve sefa yeriydi. Bu bahçeye bir bahçıvan bakıyor ve gün içinde karısıyla birlikte bahçeyle ilgileniyordu. Bir gün vali, bahçesini ziyaret etti. Bir bahane ile bahçıvanı bir iş için dışarıya gönderdi.

Bahçıvan gidince kadına da dedi ki: “Bahçenin kapılarını kapat. Hiçbir kapı açık kalmasın!”

Kadın, akıllı ve namuslu bir kadındı. Valinin kötü bir niyet olduğunu hemen anladı. Gidip bir ağacın arkasına saklandı ve biraz sonra gelip şöyle dedi:

“Kapıları kapattım. Yalnız bir tanesi kaldı. Onu kapatmaya gücüm yetmiyor. Ne kadar uğraşsam da kapatamıyorum.”

“O, hangi kapıdır?”

“Bu kapı, Allah Teâlâ’nın Basîr sıfatıyla bizi gördüğü kapıdır.”

Vali, bu sözü duyunca pişman olup tövbe etti. Bir daha aklına böyle kötülükler getirmemek için Allah Teâlâ’nın sevgili kullarından birinin bulunduğu yere gidip onun sohbetleriyle kendini geliştirdi. Çok geçmeden de Allah Teâlâ’nın sevgili kullarından biri oldu.

Allah her şeyi, herkesin yaptığını görür. Onun görmesine hiçbir engel olamaz. Allah her şeyi duyar, görür ve bilir: kalpteki fısıltıları, fikirlerdeki gizlilikleri, kalplerde yer alanları, zifiri karanlık bir gecede kapkara bir taşın üzerinde yürüyen simsiyah bir karıncayı bile…