Üç Sual ve Bir Cevap

Bilgi, sınırı olmayan bir denizdir. Bilgi dileyense denizlere Dalan bir dalgıç…” Mevlana

Bir grup insan, Mevlana’ya gelerek kendisine bazı sorular sormak istediklerini söyler. Mevlana da onları hocası Şems-i Tebrîzî’ye havale eder. Bunun üzerine onun yanına giderler. Şems-i Tebrîzî mescitte, talebelerine, bir kerpiçle teyemmümün nasıl yapılacağını göstermektedir.

Gelen kişiler üç sual sormak istediklerini belirtince, Şems-i Tebrîzî, “Sorun,” der.

Gelen kişilerden biri sormaya başlar:

“Allah var dersiniz ama görünmez. Göster de inanalım.”

Şems-i Tebrîzî, “Öbür sorunu da sor,” der.

“Şeytanın ateşten yaratıldığını söylersiniz, sonra da ateşle ona azap edilecek dersiniz. Hiç ateş ateşe azap eder mi?”

Şems-i Tebrîzî, “Peki öbürünü de sor,” der.

“Ahirette herkes hakkını alacak, yaptıklarının cezasını çekecek diyorsunuz. Neden insanları rahat bırakmıyorsunuz? Canları ne istiyorsa yapsınlar, karışmayın.”

Bunun üzerine Şems-i Tebrîzî, elindeki kuru kerpici adamın başına vurur. Soru sormaya gelen adam, derhal zamanın kadısına gidip davacı olur. “Ben, soru sordum, o başıma kerpiç vurdu,” diye şikâyet eder.

Şems-i Tebrîzî, “Ben de sadece cevap verdim,” der.

Kadı bu işin açıklamasını ister.

Şems-i Tebrîzî şöyle anlatır: “Efendim! Bana, Allah Teâlâ’yı göster de inanayım, dedi. Şimdi bu adam, başına vurduğum kerpicin başında ağrı yaptığını söylüyor, başının ağrısını göstersin de görelim. Yine bana, şeytana ateşle nasıl azap edilebileceğini sordu. Ben buna toprak parçasıyla vurdum. Toprak onun başını acıttı. Halbuki kendi bedeni de topraktan yaratıldı. Toprak toprağa nasıl acı verir? Yine bana, bırakın herkes canı ne isterse onu yapsın. Bundan dolayı bir hak olmaz, dedi. Benim canım onun başına kerpici vurmak istedi ve vurdum. Niçin hakkını arıyor? Aramasa ya! Bu dünyada küçük bir mesele için hak aranırsa, o sonsuz olan ahiret hayatında niçin hak aranmasın?” Şikayet eden adam bu güzel cevaplar karşısında mahçup olup söyleyecek söz bulamaz.