Müzakere Stratejileri

Rekabetçi - Agresif Strateji:

Alenen ya da üstü kapalı biçimde tehdit, baskı ve ceza ile müzakere sürecindeki anlaşmazlıkları çözmeye yönelik bir stratejidir.
Bu stratejide gözetilen amaç kendi tarafına imtiyazlar sağlamaktır.
Bu noktada taraflar hedefe ulaşmak adına mevcut gücünün tamamını kullanır.
Farklı bir söylemle, güçlü olan tarafın beklentilerinin karşılanması adına gücünü son haddine kadar sarf etmesi ve kendi isteklerinin gerçekleşmesi için dayatmasıdır.
Kısa sürelidir ve müzakere sürecine bütünüyle tek taraflı bakılır.
İşbirlikçi - Problem Çözücü Strateji:

Bu stratejiyi uygulayan müzakereciler açık ve dürüst bir tarza sahiptirler.
Müzakereye dahil olan bütün tarafların kazanması için yaratıcı çözümlere odaklanırlar.
Bu yöntem kendi isteklerini tatmin ederken karşı tarafla da işbirliği içinde olmaya isteklidir.
Problem çözücü stratejiyi uygulayan müzakereciler müzakere dahilinde bulunan bütün müzakereciler adına en iyi çözümü sunabilmek için özel tavırlar gösterirler ve birçok seçenek üretirler.
Problem çözme tarzında müzakereci, bulunan herkesin isteklerini ortaya koymak ve alternatif çözümler belirleyerek hangi seçeneğin daha etkili çalıştığını görmek adına yer, zaman ve enerji harcamaya hazırdırlar.
Uzlaşma Stratejisi:

Uzlaşma stratejisinde müzakereciler ortak bir paydada buluşmaya eğilim gösterirler.
Genellikle verme alma stratejisini uygularlar ve tarafların ortak çıkarları adına ana unsurlarda beklentilerin karşılanmasını isterler.
Söz konusu kazanmak ya da kaybetmek değildir.
Bu stratejiyi kullanan taraflar uyuşmazlık noktalarını paylaşırlar.
Müzakere sürecinde hedeflenen uzlaşma, iki taraflı ikna çabaları sonucu oluşan bir çözüm yoludur.
Anlaşmada iki karşıt düşünceli grup, kendi görüşleri ve faydalarından fazla taviz vermeden, ortak bir uzlaşma ortamı bulmak adına çalışırlar.
Anlaşma sadece kazanılacak karın; verilecek ve kaybedilecek şeylerin maddi yükünden fazla olduğu koşullarda istenilen bir durumdur.
Kaçınma Stratejisi:

Kaçınma stratejisini uygulayan taraflar uyuşmazlıkları önemsemezler; tartışmalardan uzak durmaya ve sorumluluğu diğer tarafa yüklemeye çalışırlar.
Bu strateji problem olan konuyu olumlu sonuçlar kazanacağı bir zamana ötelemek ya da bu problemin tartışma konusu olmasının önüne geçmeyi içerir.
Kaçınma stratejisini uygulayan taraf, müzakerenin ilerleyişinde kendi korkularını ve yaşamış olduğu problemleri direkt olarak belirtmez.
Hem işbirliği hem de iddialı tavırlar düşük seviyelerdedir.
Bu yöntem kaybet - kaybet şeklinde tanımlanır.
Fedakar Strateji:

Fedakar strateji; uyma, kadercilik, ödün verme olarak da anılır.
Bu stratejiyi uygulayan taraflar karşı tarafla ilişkileri koruma altında tutabilmek adına hareket ederler.
Ayrılıklar hususunda yumuşak tavırlıdırlar, ayrılıkları görmezden gelirler ve kendi isteklerindense karşı tarafın isteklerini karşılamayı hedeflerler.
Bu tarz yaklaşımı kaybet - kazan olarak tanımlayabiliriz.
Bu stratejiyi uygulayan kişiler müzakere ilerleyişinde diğer tarafın fark edilmesi bakımından zor işaretlerini okuyabilmekte ve karşı tarafın talep ve korkularını anlama konusunda başarılıdırlar.
Fakat zamanla birlikte diğer tarafa karşı gösterdikleri olumlu davranışlarda karşılık görmezlerse kırılabilirler.