İnsan Kuyruğu: Kuyruklarımızı Neden Kaybettik?

Her ne kadar kuyruk birçok hayvan için önemli bir organ olsa da, kuyruksuz maymunlar bu organı tamamen yitirmişlerdir. Daha önce de söz ettiğimiz gibi kuyruksuz olmak, sadece insana özgü değildir; tüm yakın kuzenlerimizde (şempanzeler, bonobolar, goriller, orangutanlar ve gibonlarda) kuyruksuz olma özelliği görülmektedir. Bu durum, kuyruk yitiminin bu grupların hepsinde ayrı ayrı olmasındansa, ortak atalarında kuyruğun körelip, sonradan torunlara bu özelliğin miras kaldığını göstermektedir.

Evrimsel biyolojide (ve genel olarak bilimde ve bilim felsefesinde) bu daha az sayıda varsayıma dayalı evrim tarihi inşasına parsimoni ilkesi demekteyiz. Bir model, ne kadar çok sayıda varsayıma dayanıyorsa, gerçek olma ihtimali o kadar düşüktür. Kuyrukların atada körelip tüm kuyruksuz maymunlara miras kalması, çok sayıda kuyruksuz maymun türünde bağımsız olarak körelmesinden çok daha az sayıda varsayıma dayanmaktadır - ve bu nedenle daha olası bir evrimsel modeldir.

Gerçekten de hem genetik veriler, hem de paleontolojik veriler, bu tür bir körelmenin kanıtlarını bize sunmaktadır. Oligosen Dönem ile Miyosen Dönem arasında, yani günümüzden yaklaşık 25 milyon yıl önce yaşamış atalarımız, kuyruklarını yitirmeye başlamıştır. Her ne kadar kuyrukların yitirilme sürecine yönelik fosiller henüz eksiksiz değilse de, tüm kuyruksuz maymunların ortak atalarından (veya onun çok yakın kuzenlerinden) biri olan Proconsulve Nacholapithecus gibi cinsler, kuyrukları olmayan maymunlardır.

Bu canlılara ait fosiller, kuyrukların ortak atada yitirildiğine yönelik güçlü kanıtlar sunmaktadır. Örneğin bir Proconsul fosiline bakarak, kuyruk sokumunun bizdeki gibi yassılaşmış olduğunu görebiliriz ve buradan, bu hayvanın bir kuyruğu olmadığını anlayabiliriz. Bu durum, kuyrukların insanlara ve tüm yakın akrabalarına giden soy hatlarında hangi fosilleşmiş türlerde yitirildiğini anlamamızı sağlamaktadır.