Benim yaşadığım bir olay bundan daha komik.

Eski mahallemizde apartman komşumuz fal bakardı bize. Anneme fal baktığı bir gün, falda ''a'' harfi görmüş. ''Aileden baş harfi a harfi olan birisinden haber alacaksın'' dedi. ''Annem de ailede a ile başlayan isim yok'' dedi. Başladı annemle iddialaşmaya..En sonunda kavgaya tutuştular. Annem diyor ''yok''
Kıymet teyze ''var'' diye iddialışıyor. Annem eline kağıt kalem aldı, var mı yok mu alfabeyi baştan sona yazacaktı. Kıymet teyze en sonunda dayanamadı;

''Olur mu beya asan abinin ismi a ile başlıyor'' dedi.

Yerli halkımızda böyle konuşur, çingenelerimiz de..

Trakyalıların alfabesinde h diye bir harf yok; o a'dır canlar.

Hasan Hüseyin değil. Asan, Üseyin diye söylenir.

Erkeklerin anahtar taşıma huyu yoktur. Taşın altına koyar, köpeğin tasmasına bağlar, sonra hırsıza yerini söyler.