Sevgili Kızım

Sevgili Kızım;
Ben çocukken okula yürüyerek gider gelirdim ama seni
gönderemem!
Ekmek almaya fırına gider, ekmeğin yarısını yiyerek
dönerdim ama seni yollayamam!
Okuldan sonra sokakta oynardık, hava kararsa bile ama seni bırakamam!
Komşumuzun evine sorgusuz sualsiz girerdik ama
sana izin veremem!
Buraya kadar müdahele ettim diyelim,
Ergen olduğunda,
Arkadaşına,
Sinemaya,
Alışverişe,
Oraya buraya,
Universite'ye ve sonra,
Belki de tek başıa bir kent'e nasıl gönderebilirim?
Kaç gündür bütün anneler aynı soruyu soruyor
kendine...
Biz, "biz" olmadan nasıl güvenip, bırakacağız sizleri yaşama ?
Şarkıda da dediği gibi, "Biz büyüdük ve kirlendi dünya"
Çok üzgünüm...

alıntı