Türkiye Türkçesinde yaygın olarak kullandığımız “dua” ve “beddua” terimlerinin eski ve günümüzde de Türk dünyasında yaygın şekilleri alkış ve kargıştır. İlk örneklerine Dîvânu Lügâti’t-Türk‘te rastlanmaktadır.

Kargış (beddua)

Alkışın aksine Tanrı’dan başkaları için olumsuz durumlar talep etmektir. Tanrı’nın gazabının beddua edilen kişiyi tutması temenni edilir. Tanrı’nın cezalandırıcı yönlerine dikkat çeker.

Kargış örnekleri

♦ Lokmasını sert ver Yarabbi.
♦ Helal lokma yiyip karnı doymasın.
♦ Yansın ocağın duman tütmesin.
♦ Hak seni de benim gibi yandıra.
♦ Kabrinde yeşil ot bitmesin …

Alkış (dua)

Bireyin kendisi ve çevresi için Tanrı’dan iyilikler, esenlikler dilediği seslenişlerdir. Tanrı’nın yardımı ve koruyuculuğuna muhtaç olunduğu mesajı sık sık verilir.

Alkış örnekleri

♦ Allah utandırmasın.
♦ Allah namerde muhtaç etmesin.
♦ Allah analı- babalı büyütsün.
♦ Ruhu şad olsun …