Zıt Tokai: Karşısındaki kendisini anlamaymca, anlaşılır konuşmak yerine "Zıt Tokai" diyen 90'lar insanları o dönemde tartışılmaya başlanan iletişim kopukluğu sorununun pankart taşıyanı, bayrak sallayanıydı.



Ağzı Olan Konuşuyor: Bir reklam sloganıydı. Özellikle siyaset tartışmalarının, kahvehane, berber sohbetlerinin değişilmez söz öbeği oldu. Konuşmayı tekeline almak isteyen, kimseleri beğenmeyenlerce benimsendi.



Corç: Hakan Peker, "Hey Corç" isimli şarkısını yaparken dillere dolanmasını amaçlasa da, herhalde böyle bir felakete yol açacağını bilmiyordu. "Aynı malı deme Corç" şeklinde bir reklâm bile vardı. Uzunca bir süre isimleri büyük çoğunlukta "Ahmet, İrfan, Sezai, Zeynel" olan insanlar birbirlerine "Corç" diye hitab ederken, milletten para dilenmek de gayet normal kabul edilmeye başlandı.




Herild Yani: Dilimizin yakın tarihinin en büyük utanç kaynaklarından biri, tarihe gömülüşü belki de en hayırlı deyiş.



Moruk: Karşındakini yererek sevme ekolünden çıkan bu sahte hörmetli hitab kelimesi, her yaştan beyni pörsümüşlerin sloganıydı. "Öyle değil mi moruk?" seklinde kullanılırdı.

DEVAM EDİYOR..