Gitmek; bir eylemden fazlasıdır çoğu zaman, kalmanın bir eylemsizlikten fazlası olduğu gibi..

Ruhun bedeni istilasına benzer bu.

Beyninden başlarsın uyuşmaya, hükmedemezsin kendine.

Ardından gören gözlerin görmez olur, konuşan dilin konuşamaz artık.

Parmak uçların hissizleşir, dokunamazsın..

Gitmek; tek kelimeden fazlasıdır kimi zaman, kalmanın aslında tarifinin yapılmadığı gibi.

Kolay olur, alışırsın sanırsın önceleri.

Günün ilk saatinde başlar vurmaya; uyanır uyanmaz bir boşluğa uzatırsın kolunu, dokunamazsın.

Bir yanın o yatakta kalmıştır artık..

Yüzünü yıkaman boşunadır bundan sonra, hiçbir soğuk su açamayacaktır artık uykunu.

Dişlerini fırçalamasan da olur mesela, traş olmana gerek olmadığı gibi.

Masaya hala iki bardak koyman bundandır, o bardağa sevdiği kadar şeker atman bundan olduğu gibi..

Anahtarı yanında taşımak ne zor gelecektir bundan sonra..

Yolda herkesin o’na benzemesi, herkesin o’nun sesi ile konuşmasını saymıyorum bile..

O yüzden..

Gitmek; bir eylemden fazlasıdır çoğu zaman, kalmanın bir eylemsizlikten fazlası olduğu gibi..

..