«Bekle» baskısı
En basit işleri bile erteliyorsunuz. Başlamak, yapmak, bitirmek her aşaması ayrı bir sıkıntı kaynağı sizin için. Daima bahaneniz hazır. «Tam elime aldım, telefon çaldı.» «Başım çok ağrıyordu, devam edemedim.» « … olmasaydı, çoktan bitirmiştim.» Sorumluluk almaktan kaçınıyor, işlerin kendiliğinden ya da başkalarının yardımıyla yoluna girmesini bekliyorsunuz. Üstelik bunu, harekete geçmedikçe her şeyin daha zorlaştığını bildiğiniz halde, kendinize ve başkalarına karşı suçlu hissederek yapıyorsunuz.

Sebebi: Sizi harekete geçmekten alıkoyan, başarısızlık korkusu. Çocukluk döneminde aile içinde yaşanan hastalık, vefat, iflas gibi olayların bir uzantısı olabilir. Sonunda nasıl olsa kaybedecekseniz başlamanın ne gereği var? Bir diğer sebep de anne-babanızın sizden büyük beklentiler içinde olması, ancak sizin bu beklentilere karşılık verememeniz. Belki öğrenim hayatınız onların düşündüğü kadar parlak geçmedi, belki girdiğiniz yarışmalarda onların istediği başarıyı kaydedemediniz.

«Bekle» baskısını aşıp nasıl herekete geçebilirsiniz?
İşe küçük adımlarla başlayın. Basit bir işi gözünüzde büyüttüğünüzde, bitirdikten sonraki duyguyu hissetmek için kendinize izin verin. Bunlar tırnaklarını kesmek, bulaşıkları makineden çıkarıp yerleştirmek, evi süpürmek gibi basit aktiviteler olmalı. Sürece değil sonuca odaklanın. Bitirdiğinizde, kendinize küçük bir hediye -bir fincan kahve, yanında bisküvi gibi- vereceğinize dair kendinize söz verin. Gün içinde ve uykuya dalmadan önce, o gün yapıp bitirdiğiniz işler için kendinizi takdir edin. Yapabildiğinizi gördükçe daha hızlı harekete geçecek, daha iyi hissedecek ve kendinizi daha fazla seveceksiniz.