Bugün yaza merhaba diye bir etkinliğimiz varmış. Gitmek isterim diye düşünmüştüm ama şuan hiç istemiyorum. Birbirini sevmeyen ve sırf zorunluluktan bir arada duran insanların samimiyetsizlikleri tüm isteğimi kırıyor.
Birbirlerinin arkalarından evliliklerini, ilişkilerini, işlerini, beceriksizliklerini anlatan insanların yalandan yere birbirlerini övecek olmaları midemi bulandırıyor. Doğrusunu bildiğim yalanları gerçek ve inanıyormuş gibi dinlemede kendimi epey geliştirdim. Kalabalığa uyamıyorum ama uyuyormuş gibi yapmak bence kabul edilebilir bir yalan. Söylenen yalanları ve karalamaların yanında bu beni masum bile yapabilir.
Sanırım gideceğim ve eğleniyor"muş" veya inanıyor"muş" gibi yapabilirim. Beceriksizliğinden emin olduklarımın becerilerini, yalanlarının hepsini bildiğim insanların doğruluğunu dinlerken Sweeney Todd edasıyla sahte, duygusuz ve samimiyetsiz bir gülüş takınacağım. Umarım sahteliğini anlarlar.
Tüm bu negatiflikten ayrı olarak;
Sana aslında güzel bir müzik bırakmak istiyorum. Son günlerde sıkça dinliyorum ve ileride de bolca dinleyeceğim 90'lar kalitesinde bir şarkı buldum. Şarkı sana emanet.
Bu medyayı görüntüleyebilmeniz için üye olmanız ve üye hesabınızla oturum açmanız gerekmektedir.