Atatürk Dönemi Türk Diş Politikasının Temel İlkeleri
Milli Mücadele döneminin dış politikadaki temel hedefi, yeni Türk Devletini
milletlerarası alanda tanıtmak olmuştur ki; bu, bir anlamda Türkiye
Cumhuriyeti’nin kuruluş döneminde de dış politikanın esaslarını oluşturmuştur.
Türkiye’nin modern anlamda bir milli devlet olarak uluslararası alanda
meşruiyet kazanması Lozan Konferansı ile gerçekleşmiştir.
1923-30 yılları arasında Türk Dış Politikasını meşgul eden dış sorunlar, Lozan
Konferansı’nda çeşitli sebeplerle kesin olarak sonuçlandırılamamış konular ile
Konferansta çözüme kavuşturulmuş ancak uygulama aşamasında çıkan
sorunların “ulusal çıkarlara uygun” biçimde çözümüne dönük çabalardır. Bunlar:
İngiltere ile Musul Sorunu, Fransa ile Kapitülasyonlar ve diğer sorunlar,
Yunanistan ile Ahali Mübadelesi olarak ifade edilebilir.
Atatürk Döneminde izlenen dış politikanın temel ilkesi bağımsızlıktan hiç bir
şekilde taviz vermemek olmuştur.
Bunun yanı sıra yeni kurulan Türkiye Cumhuriyeti’nin ekonomik, toplumsal ve
kültürel alanlarda gerçekleştirdiği köklü değişiklikler ve Atatürk’ün uygulamaya
koyduğu inkılâplar ile Türkiye öncelikle çağdaş medeniyet seviyesine ulaşmayı
ve bunu aşmayı ideal olarak benimsemiştir. Bu da dönemin diş politikasının
oluşturulmasında önemli bir etken olmuştur.