Forumel.Com - Tekil Mesaj gösterimi

**Zeytin** · 12 Kasım 2020, 22:02

Londra Hatiraları

• Londra metrosundan çıktıktan sonra eve gitmek için otobüse bindim...

Bir sonraki durakta çok iyi giyimli, çok iyi İngilizce konuşan, tereyağından kıl çeker gibi kelimelerin üzerine tam basarak telaffuz eden, her haliyle İngiliz sosyetesine mensup bir hanımefendi selam vererek yanıma oturdu.

Hal hatır sorduktan sonra nereli olduğumu sordu. Ben de, 'Hani dünyanın en uzun savaşlarından biri olan ve emperyalist ülkelerin tek bir devleti yok etmek amacıyla aralıksız ve amansızca saldırdığı, adına da 'The war of Gallipoly' -Çanakkale Savaşı denen bir toprak parçasının yer aldığı ülkedenim' dedim.

Sözümü bitirir bitirmez bana doğru dönerek yüzüme hayranlıkla baktı ve "Evet, çok iyi biliyorum, benim dedem de orada hayatını kaybetti ve orada yatıyor. Her sene mezarını ziyaret eder çiçek koyarım. En az 500.000 Britanya'lı,Yeni Zelanda'lı, Avustralya'lı, Fransız ve diğer müttefiklerin hayatını bir hiç uğruna verdiği sonu hüsranla biten bir savaş" dedi, heyecanla.

"Peki yenseydiniz sonu yine hüsranla biter miydi acaba" dedim.

"Beyefendi' dedi ve devamla,
"Bizim oralarda ne işimiz vardı halâ merak ediyorum. Zaten ön cephede savaşanlar gerçek İngiliz'ler değildi ki. Orada bizim kölemiz olan insanlar savaştı. ANZAK'lar ve diğerleri bundan dolayı halâ bizi affetmiyorlar".

Ama TÜRK'ler canları pahasına çok cesurca savaşıp vatanlarını korudular. Bu müthiş savaş ayrıca, dünyanın gelmiş geçmiş en büyük liderini çıkardı. O MUSTAFA KEMÂL ATATÜRK'tü.

Biz böyle karizmatik bir lidere sahip değildik! Olsaydık, zaten savaşmazdık. O'nun bu dünyaya bırakmış olduğu en büyük slogan, YURTTA BARIŞ, DÜNYADA BARIŞ ilkesiydi.

O büyük Türk lideri dünyada çok büyük çığır açtı. Emperyalizmi kökünden kazıdı. Üzerinde güneş batmayan koskoca Britanya İmparatorluğu bitti. Köle milletler gözlerini açtı devlet haline geldiler.

Hindistan,Tunus, Cezayir, Fas ve daha bir çok milletler O'nun sayesinde özgürlüklerine kavuştular.

“ O eşi bulunmayan bir lider ve devlet adamıdır. Her ülkeye heykeli dikilesi bir insandı o! Benim evimde bile onun hem askeri hem de sivil bir resmi duvarda asılıdır. Ben ona hayranım ve ölünceye kadar da hayran kalacağım. O Tanrı’nın yalnız Türk milletine değil, dünyaya bir hediyesidir. Hiç şüphem yoktur ki, onun karşısında duranlar saman alevi gibi eriyip gideceklerdir. Çünkü O, Tanrının bir sözü ve buyruğuydu. Dünyada herşey değişir ama, Tanrının buyruğu devam eder. Ben şimdiye kadar bu dünyada bir çok cephede savaşıp yıkıntılardan, enkazlardan fakir bir milleti ayağa kaldırıp özgür bir devlet kuran lidere daha rastlamadım. “

Dedi ve bir sonraki durakda ineceğini söyleyerek özür diledi.

Kendisine bu çoook güzel düşünceleri için defalarca teşekkür edip, "Çok değerli bayan, ben aynı zamanda Çanakkale rehberiyim, telefon numaramı alınız ve ziyarete geldiğinizde bir de Çanakkale'yi benden dinleyiniz", dedim.

Otobüsden bir kuğu gibi süzülerek indi. Ben ise, yağmur altında kalmış bir Mısır mumyası gibi sessiz ve halsizdim. İki damla gözyaşı şakaklarıma doğru süzülerek indi. Kendimi tutamadım.

Bu büyük insanın ve güzel vatanımın sevgisi çocukluğumdan beri taa iliklerime kadar işlemişti! Şimdi de gözlerimden bir pınar sızıntısı gibi akıyor, akıyordu. Nice sonra ancak kendime gelebildim.

Aslında beni ağlatan bu muhteşem kadın değildi. O güzel insanı bizim tatlı su prenslerinin hala anlamamış olmasıydı..

Mehmet Çevik
24 Aralık 2015
Londra Hatıraları

12 Kasım 2020, 22:02	#1
Çevrimdışı Zeytin Üyelerin profil bilgilerini yalnızca kayıtlı üyeler görüntüleyebilir. Lütfen kaydol bağlantısından üye olunuz.	Londra Hatiraları Londra Hatiraları • Londra metrosundan çıktıktan sonra eve gitmek için otobüse bindim... Bir sonraki durakta çok iyi giyimli, çok iyi İngilizce konuşan, tereyağından kıl çeker gibi kelimelerin üzerine tam basarak telaffuz eden, her haliyle İngiliz sosyetesine mensup bir hanımefendi selam vererek yanıma oturdu. Hal hatır sorduktan sonra nereli olduğumu sordu. Ben de, 'Hani dünyanın en uzun savaşlarından biri olan ve emperyalist ülkelerin tek bir devleti yok etmek amacıyla aralıksız ve amansızca saldırdığı, adına da 'The war of Gallipoly' -Çanakkale Savaşı denen bir toprak parçasının yer aldığı ülkedenim' dedim. Sözümü bitirir bitirmez bana doğru dönerek yüzüme hayranlıkla baktı ve "Evet, çok iyi biliyorum, benim dedem de orada hayatını kaybetti ve orada yatıyor. Her sene mezarını ziyaret eder çiçek koyarım. En az 500.000 Britanya'lı,Yeni Zelanda'lı, Avustralya'lı, Fransız ve diğer müttefiklerin hayatını bir hiç uğruna verdiği sonu hüsranla biten bir savaş" dedi, heyecanla. "Peki yenseydiniz sonu yine hüsranla biter miydi acaba" dedim. "Beyefendi' dedi ve devamla, "Bizim oralarda ne işimiz vardı halâ merak ediyorum. Zaten ön cephede savaşanlar gerçek İngiliz'ler değildi ki. Orada bizim kölemiz olan insanlar savaştı. ANZAK'lar ve diğerleri bundan dolayı halâ bizi affetmiyorlar". Ama TÜRK'ler canları pahasına çok cesurca savaşıp vatanlarını korudular. Bu müthiş savaş ayrıca, dünyanın gelmiş geçmiş en büyük liderini çıkardı. O MUSTAFA KEMÂL ATATÜRK'tü. Biz böyle karizmatik bir lidere sahip değildik! Olsaydık, zaten savaşmazdık. O'nun bu dünyaya bırakmış olduğu en büyük slogan, YURTTA BARIŞ, DÜNYADA BARIŞ ilkesiydi. O büyük Türk lideri dünyada çok büyük çığır açtı. Emperyalizmi kökünden kazıdı. Üzerinde güneş batmayan koskoca Britanya İmparatorluğu bitti. Köle milletler gözlerini açtı devlet haline geldiler. Hindistan,Tunus, Cezayir, Fas ve daha bir çok milletler O'nun sayesinde özgürlüklerine kavuştular. “ O eşi bulunmayan bir lider ve devlet adamıdır. Her ülkeye heykeli dikilesi bir insandı o! Benim evimde bile onun hem askeri hem de sivil bir resmi duvarda asılıdır. Ben ona hayranım ve ölünceye kadar da hayran kalacağım. O Tanrı’nın yalnız Türk milletine değil, dünyaya bir hediyesidir. Hiç şüphem yoktur ki, onun karşısında duranlar saman alevi gibi eriyip gideceklerdir. Çünkü O, Tanrının bir sözü ve buyruğuydu. Dünyada herşey değişir ama, Tanrının buyruğu devam eder. Ben şimdiye kadar bu dünyada bir çok cephede savaşıp yıkıntılardan, enkazlardan fakir bir milleti ayağa kaldırıp özgür bir devlet kuran lidere daha rastlamadım. “ Dedi ve bir sonraki durakda ineceğini söyleyerek özür diledi. Kendisine bu çoook güzel düşünceleri için defalarca teşekkür edip, "Çok değerli bayan, ben aynı zamanda Çanakkale rehberiyim, telefon numaramı alınız ve ziyarete geldiğinizde bir de Çanakkale'yi benden dinleyiniz", dedim. Otobüsden bir kuğu gibi süzülerek indi. Ben ise, yağmur altında kalmış bir Mısır mumyası gibi sessiz ve halsizdim. İki damla gözyaşı şakaklarıma doğru süzülerek indi. Kendimi tutamadım. Bu büyük insanın ve güzel vatanımın sevgisi çocukluğumdan beri taa iliklerime kadar işlemişti! Şimdi de gözlerimden bir pınar sızıntısı gibi akıyor, akıyordu. Nice sonra ancak kendime gelebildim. Aslında beni ağlatan bu muhteşem kadın değildi. O güzel insanı bizim tatlı su prenslerinin hala anlamamış olmasıydı.. Mehmet Çevik 24 Aralık 2015 Londra Hatıraları
	Alıntı