Papatya kendi gibi güzel ve mutluluk verici bir yorumu olmuş

...
Her nokta bir bitişken, ben sana üç nokta koydum...
Yanyana gelen bu üç nokta, boğazımda düğümlenen sana söyleyemediğim yarım bıraktığın karanlığım...
Bitirmeye cesaret edemediğim harflerim...
Keşfedilmemiş bir şarkının notasında dans eden bir kadının gölgesi...
Bazen korku, bazen hüzün, bazen sevinç...
Tamamlanmamış Sen ve Ben..