Artık hangisi önemli karar veremiyorum; sevgi mi, saygı mı, aşk mı, mantık mı yoksa sade cinsellik mi...
Aşık olanın aşkı birkaç ay, ötesine geçince sahte.
Bunun içindeki sevgi ve saygı zoraki.
Tam rahat olabileceğimiz bir şey, bi' duygu yok mu?
En azından sahtecilik yapamayacakları bir duygu.
Yalandan ibaret düşünceleri çürüttüğümde her zaman ya sessizlik kucaklar beni ya yalnızlık.
Merak ediyorum yine, yeniden acaba niye?
Niçin?
Lakin bu sorular karşımdakinin davranışlarına yönelik değildir. 
Tam tersi, neden hala şaşırıyorum? Neden hala inanıyorum? Neden hala umut ediyorum? Bunu biliyorum: umut sonda ölür.
Arta kalanlarla ilgilenmiyorum.
Bu medyayı görüntüleyebilmeniz için üye olmanız ve üye hesabınızla oturum açmanız gerekmektedir.