Güzel, demek ki en azından şahsım adina doğru yoldayım. Ne sosyal medyadan, ne televizyondan zerre haber takip etmiyorum. Filistinmiş, cinayetlermiş, kazalarmış, bilmem ne, amaaaan. Elbette üzülüyoruz da yeter artık değil mi? Her gün aynı şeyler. Ne güzel tarif edilmiş merhamet yorgunluğu diye. Enerjimi, her gün iş yerime gelen sari ve siyah-beyaz kediye aktarırım daha iyi. İşime gidiyorum, yorgunluğu bahane etmeden iş çıkışı sporumu yapıyorum, her gün ama her gün çamaşır yıkayıp asıyor ve ne kadar biksam da şikayet etmiyorum, dengeli besleniyorum, azıcık da olsa kitabımı okuyup yatıyorum, hafta sonlarını da gezerek geçiriyorum. MİS, KEBAP, CENNET. Kimse kusura bakmasın, haberlere bakarak kendimi ihmal edemem. Boş vaktim yok benim. O kediler kapıya gelsin ağızlarından ısırıcam şimdi görün siz.