Selefiliğin temelleri İbn-i Teymiye tarafından atılmıştır bir İslam itikadıdır. Selef, halefin tersidir ve tarihsel olarak "önde olanlar" anlamına gelir.

Selefîyye, dinde selef kabul edildiğine inandıkları kişilere hiçbir değişiklik yapmadan tâbi olmayı esas alır. İslam tarihindeki en eski hareketlerden biri olan Selefi gelenek; Ehl-i sünnet-i hassa, Ehl-i Hadis, Ashabu’l-Hadis gibi isimlerle de anılmıştır. Selefi gelenek hadisçilerin temsil ettiği bir ekol olması, katı nakilci tavrı, aklı öncelemekten kaçınması, kıyas ve re’y gibi metodlara itîbar etmemesi ile farklılaşır.

VAHABİLİK İÇİN KULLANILIYOR

Selefiyye terimi günümüzde çoğu kez Hanbeli ekolünden Muhammed bin Abdülvahhab’ın öğretilerini benimseyen ve İslam Coğrafyasında karşıtları tarafından yaygın şekilde Vahhâbîlik olarak tanımlanan inanç sistemine mensup kişileri tanımlamak için kullanılmaktadır.


Alıntıdır.