Dünyanın En Şanslı Kızı adında film izlemiştim. Filmin yarısına kadar bende kız için ''ne kadar şanslı'' diye düşünürken sonlarına doğru yaşadığı travmaları gördükçe hâlime şükretmiştim..

Biz de sanıyoruz ki bizim gördüğümüz sıkıntıları yaşamadan sahip olduklarına kolayca sahip oluyorlar. Neden biz onların yaşadığı hayatı yaşamıyoruz diye imrenmeye başlıyoruz; aslında görünenin iç yüzü çok farklı... Sadece kendilerini avutuyorlar, çevreye öyle yansıtıyorlar..

Kişisel gelişim saçmalıkları da insanları buna dönüştürüyor..