Yalnızlık kaygılarım vardı; çünkü artık tek başıma savaşmaktan yoruldum. Evin güçlü kızı, ilişkilerimde güçlü kadın olmaktan da çok sıkıldım. Sindirella gibi de büyütülmedim. Gerçekten insan her şeye tek başına koşturunca ilişki yaşamanın da bir anlamı yok zaten ben kendi işimi yalnızken de yapabiliyorum. Kendimi savunabiliyorum. Neden düştüğümde elimden tutan, destek olan birisi olmasın. Bu kibiri ben anlamıyorum. Birlik beraberliği hissetmediğim bir ilişki yaşamaktansa yalnızlıktan ölmeyi tercih ettim. Kaygımı bu şekilde yendim.

İlişkiler de sadece kadın veya erkek güçlü olmamalı. Dengeli olmalılar. Bir tarafın güçlü olması diğer tarafı Pasifize eder, ilişkilerin bitme nedeni de bu güç gösterileridir.


Velhasıl kelam kankiler. Sadri alışık selamı çakıp gidiyorum.