Babam başlı başına tuhaf biri de her geçen gün daha da tuhaflaşıyor. Örneğin masa üstünde bir şey görsün ya da yere bir şey düşsün ne olduğunu bildiği hâlde ''bu ne''' diye sorar. Eşyaların yerini değiştirmez. Geçen gün odadaki koltukların yerini değiştirdim. Daha derli toplu olmuştu. Tv ünitesinin üstü full çerçeve doluydu simetri olarak güzel durmuyordu. Yaldızlı olanları bıraktım gümüş olanları çift değil diye onları vitrine aldım. Eve tekrar geldiğimde aynı yerine koymuş her şeyi. Onun odasına karışmayacakmışım. Yanlışlıkla evde bir şey kırılsa ''gözümüz nereye bakar'', ama kendisi kırınca ''elinden kaymış.'' Sabahları haldır huldur yüz yıkar, ses yapar. Biz aynı şeyi yapsak ses yapma der.. Süpürdüğünde yanımdaysa ''ver bana sen yapamıyorsun'' deyip elimden alır duvarlara kadar süpürür, geçen gün sıvasını bozmuş duvarın.

Morali iyi olsun diye doktor antidepresan verdi, biz kullan dedik diye kullanmıyor. Doktor özellikle kullanmalısın deyince başladı.. Bimden seneler öncesi tipsiz bir sürahi almıştı. Ben ona kavanoz diyorum o sürahi diyor. Öyle kıymetli ki, masayı toplarken kırılır diye kendisi alıp dolaba koyuyor. Biz iş yaparken başımıza dikiliir, cebindeki bozukluklarla oynar. Duvara tablo koymak isteriz, duvaları deldirtmez.. O anlamadan matkap aldıkta bizim kalfaya yaptırdık görünce çok kızdı. Kızma nedeni de ona neden söylememişiz o yaparmış..

Asla eve ikinci el bir şey sokmaz, indirimden bir şey almaz, arabayı evi sıfır alır.. 3 yıl geçmeden arabasını değiştirir. Ama bimde tuvalet kağıdı sabun indirime girsin koşa koşa alır. Sabun tuvalet kağıdı hastası babam. Daha komik huyları var da şimdilik bu kadarı aklıma geliyor. Allah başımızdan eksik etmesin de sabır da versin bize..