Bugün tuhaf bir gündü..

Biri deseydi hadi be ordan derdim kesinlikle .)

Uzun zaman oldu yüzünü görmeyeli, sesini, gülüşünü duymayalı..

Ve zevzek şakaların yüzümü güldüren her halin..

Telefonu açınca kimse demez sanırım senin gibi..
Hissettim bana ihtiyacın varmış diye .))

Nerden esti kimbilir beni arama isteğin ama söylediğin şeyler öyle güzeldi ki gerçekten ne kadar uzak olduğunun önemi olmadığını hissettirdi.. Önceden seni anımsarken saçma bir tebessüm düşerdi dudaklarıma ah o eski zamanlar hala aynı kalabilmeyi isterdim aslında sonuçta kimse sen gibi bana bakıp ne hissettiğimi anlamıyor ya da ben kimseyi sen kadar iyi anlayamıyorum..

Çocukluğundan kalan en güzel hatıra olman bu olsa gerek şimdi ayrılıklara bulanmış zaman o kadar uzaklara savrulduk ki acı ama tatlı bir gözyaşı düşüyor yanaklarımdan kızın olmuş onun tatlılığı o kadar guzel ki sana benzediğini söylüyorsun ama yanılıyorsun bence bugün çok mutlu oldum yıllar sonra bir sesin bir gülüşün bu günümü harika bir anı olarak kalmasını sağladı ve dediğin doğruydu sana ihtiyacım vardı hep iyikim oldun ne kadar teşekkür etsem az aslında sana seviliyorsun hep mutlu ol...

İyi ki varsın ve iyi ki aradın

...
Her nokta bir bitişken, ben sana üç nokta koydum...
Yanyana gelen bu üç nokta, boğazımda düğümlenen sana söyleyemediğim yarım bıraktığın karanlığım...
Bitirmeye cesaret edemediğim harflerim...
Keşfedilmemiş bir şarkının notasında dans eden bir kadının gölgesi...
Bazen korku, bazen hüzün, bazen sevinç...
Tamamlanmamış Sen ve Ben..