Alıntı:

İlk gönderen: Leydihan Toplum genelinde kadınların bir erkeğe duygularını anlatması yanlış karşılanıyor.. Kaçan kadın, kovalayan erkek anlayışından kaynaklanan tabulardan, kadınların sevdiği erkeğe açılıp ilk adımı atması daha zor bence.. İlişkilerde kadın kovalamaya başladığı an, erkekler kaçar; çünkü kadın flörtöz olunca erkekler tarafından güvenilecek birisi olmuyor.. Türkiye'de genel olarak böyle maalesef. Sevdiğinizi anlayan erkekler sizi elde ettiğini düşünüyor; sırtlan gibi yeni av peşinde koşmaya başladığını görüyorsanız, ilk adımı atmaya da gerek kalmıyor. Pişman olarak o değeri vermeyi de haketmiyorlar.. Tabii her zaman sırtlanlara denk gelmeyebilirsiniz, istisnalar da vardır.. Doğru insan olduğuna eminseniz, duygularınızı açıklamaktan korkmayın, sonunda reddedilmekte var, sevginizin karşılığını alamamakta, hislerinizin karşılığı olup güzel bir aşk yaşamakta..

Şu kaçan kovalanır olayı
bana mantıksız geliyor.
Kedi ve fare miyiz?

Toplum konusunda söylediklerine
hak vermek durumundayım.
Üzülerek söylüyorum,
ataerkil egomanyası altındayız.
Maalesef ki hislerini ve
düşüncelerini net bi' şekilde
dile getiren kadınlar,
düz ve hiçbir farkı olamayan
erkekler tarafından "cepte"
ve ulaşılabilir görülebilir.
Ulaşılamaz olmak iyidir ama bu asla vandal
ve belirsizce davranmak demek değildir.
Bu ayrımı çözümlemekse herkesin harcı değil.
Bi' insanın hislerini en saf ve katıksız hâli ile
dile getirmesi onu flörtöz biri yapmaz...
Her önüne gelenle flört eden biriyse,
onunki zaten sevgisini beyan etmek
değil, keşif arayışında olmaktır...
İtiraf edemeyecek kadar basiretsiz
olmaktansa, belirsizlikleri ve soru
işaretlerini ortadan kaldırmak adına
cesur ve net davranmayı tercih ederim.
Karşımdaki değmiyorsa da mühim değil.
Hayatımdan bi' belirsizliği çıkarmış olurum.
Bu yüzden yaptığım şey, beni pişman etmez.

Ortadoğu'da rota yeniden
çizilmeli mi Leydiciğim?