Ankara’dan sevgilim gelmişti, ilk kez görüşecektik. Gecenin 3’ünde ablamı uyutup buluşmaya gitmiştim. Kötü bir randevu değildi ama o saatte hiçbir yer açık olmadığı için sabaha kadar soğukta Kadıköy’de gezmiştik. Sabahta ablam anlamasın diye sinsi sinsi eve girip yeni uyanmış taklidi yapmıştım. Daha yüzünü ilk kez göreceğim birinin neyine güvenmişim yürek yemişim resmen, başıma bir şey de gelebilirdi. Aşk aptalca şeyler yaptırıyor. Gerçi pişman değilim; hayatımın en mutlu günüydü, gene olsa gene yaparım.