İstiklal Marşı Neden Yazılmıştır?

İstiklal Savaşının henüz kazanılmadığı dönemde Ulusal Marşımız yazılmak istenmiştir. Burada amaç cesareti ve inancı kırılan aynı zamanda yorulan Türk millerinin inancını tazelemek ve millet aşkını orduya ve Türk milletine tekrar hatırlatmaktı. O dönem düzenlenen şiir yarışmasında ise kazanana büyük ödül verileceği açıklanmıştır. Fakat o dönem Mehmet Akif Ersoy yarışmaya katılmamıştır. Katılan diğer şiirler ise milli marş olamamış ve kabul edilmemiştir.

İstiklal Marşımız Mehmet Akif Ersoy tarafından yazılmış 12 Mart 1921 tarihinde Türkiye Büyük Millet Meclisi tarafından kabul edilmiştir. Mehmet Akif Ersoy milli marşımızı Türk milletine armağan etmiştir.

Kurtuluş Savaşı döneminde halk pek çok kayıp vermiştir. Tekrar ayağa kalkmakta zorlanan Türk milleti inancını ve cesaretini taze tutması gerekmekteydi. Fakat yaşanan kayıplar sonrası inancını kaybetmeye başlayan Türk milleti için İstiklal Marşı yazılmıştır. Mehmet Akif Ersoy tarafından yazılan İstiklal Marşı milli bilincin ortaya çıkması için yazılmıştır.

Bunlarla beraber milli mücadele döneminden Türk askerini de yüreklendirmek, savaşta yorulan millete moral vermek için de yazılmış olan İstiklal Marşı milli birlik ve beraberliğin sağlanması açısından büyük önem taşımaktadır. Günümüzde hala coşku ile okunan ve hepimizi heyecanlandıran İstiklal Marşı eskiden sağlanması gereken etkiyi hala devam ettirmektedir.

İstiklal Marşı Hangi Savaştan Sonra Kabul Edildi?

Savaşlarda en önemli şey psikolojidir. Hem halkın hem de cephede savaşan askerlerin umudunu ve inancını dik tutmak amacı ile İstiklal Marşı yazılmıştır. 12 Mart 1921 tarihinde Mustafa Kemal'in başkanlığını yaptığı meclis oturumunda ön elemeyi geçen 7 şiire yer verilmiş ve tartışmaya açılmıştır. Hamdullah Suphi Bey tarafından okunan Mehmet Akif Ersoy'un şiiri herkesi heyecanlandırmış ve sonunda yoğun alkış ve heyecan ile kabul edilmiştir.

12 Mart 1921 tarihinde kabul edilmiş olan İstiklal Marşı I. İnönü Savaşı'nın kazanılması sonrasında kabul edilmiştir. 6 Ocak 1921 tarihinde muhabere yapılmıştır. Muhabere sonucunda 12 Mart 1921 tarihinde İstiklal Marşı kabul edilmiş ve milli marşımız olmuştur.

Korkma, sönmez bu şafaklarda yüzen al sancak;
Sönmeden yurdumun üstünde tüten en son ocak.
O benim milletimin yıldızıdır, parlayacak;
O benimdir, o benim milletimindir ancak.

Çatma, kurban olayım çehreni ey nazlı hilâl!
Kahraman ırkıma bir gül… ne bu şiddet bu celâl?
Sana olmaz dökülen kanlarımız sonra helâl,
Hakkıdır, Hakk’a tapan, milletimin istiklâl.

Ben ezelden beridir hür yaşadım, hür yaşarım.
Hangi çılgın bana zincir vuracakmış? Şaşarım!
Kükremiş sel gibiyim; bendimi çiğner, aşarım;
Yırtarım dağları, enginlere sığmam, taşarım.

Garb’ın âfâkını sarmışsa çelik zırhlı duvar;
Benim iman dolu göğsüm gibi serhaddim var.
Ulusun, korkma! Nasıl böyle bir îmânı boğar,
"Medeniyet!" dediğin tek dişi kalmış canavar?

Arkadaş! Yurduma alçakları uğratma sakın;
Siper et gövdeni, dursun bu hayâsızca akın.
Doğacaktır sana va’dettiği günler Hakk’ın…
Kim bilir, belki yarın… belki yarından da yakın.

Bastığın yerleri "toprak!" diyerek geçme, tanı!
Düşün altındaki binlerce kefensiz yatanı.
Sen şehîd oğlusun, incitme, yazıktır atanı;
Verme, dünyâları alsan da, bu cennet vatanı.

Kim bu cennet vatanın uğruna olmaz ki fedâ?
Şühedâ fışkıracak, toprağı sıksan şühedâ!
Cânı, cânânı, bütün varımı alsın da Hudâ,
Etmesin tek vatanımdan beni dünyâda cüdâ.

Ruhumun senden, İlâhî, şudur ancak emeli:
Değmesin ma’bedimin göğsüne nâ-mahrem eli!
Bu ezanlar-ki şehâdetleri dînin temeliEbedî yurdumun üstünde benim inlemeli
O zaman vecd ile bin secde eder –varsa- taşım;
Her cerîhamdan, İlâhî, boşanıp kanlı yaşım,
Fışkırır rûh-i mücerred gibi yerden na’şım;
O zaman yükselerek Arş’a değer, belki başım.

Dalgalan sen de şafaklar gibi ey şanlı hilâl;
Olsun artık dökülen kanlarımın hepsi helâl.
Ebediyen sana yok, ırkıma yok izmihlâl:
Hakkıdır, hür yaşamış bayrağımın hürriyet;
Hakkıdır, Hakk’a tapan milletimin istiklâl!

MEHMET AKİF ERSOY