20 Şubat 2023, 16:50
|
#1
|
|
Çevrimdışı
Savay
Üyelerin profil bilgilerini yalnızca kayıtlı üyeler görüntüleyebilir. Lütfen kaydol bağlantısından üye olunuz. |
Biriktirdiklerimiz üzerine - 1
Biriktirdiklerimiz üzerine - 1
İçimizde biriktirdiklerimiz var. Anlatmadığımız, söylemediğimiz, hakkında konuşmadığımız, dillendirmediğimiz...
Şimdi ben "ben" diyeceğim lakin siz "biz" diye anlayın.
İçimde birçok şey biriktirdim. Eskiden kin de biriktirdim. Sonra baktım ağırlık veriyor, hayat denen yolda aksıyorum; bıraktım kin yükünü.
Fazlasıyla nefret biriktirdim, ardından onları da bıraktım. Zamanla nefrete edilgen olanlar onu haketmediklerini söylediler davranışlarıyla ve ben de onları bıraktım. Yüküm hafifledi derken aynı ruhlara karşı özlem biriktirdim. Gideremediğim hasretler biriktirdim. Yaşayamadığım sevgi, aşk biriktirdim. Tüm bunlarla uğraşırken hayat acı yüzünü yeniden gösterdi. Sonra ağrılar biriktirdim. Hüznün en kötülerini kollarım arasına aldım, üzüntüyü kucakladım. Yavaş yavaş daha kötüleri gelmeye başladı, art arda. Sonra daha kötüsü, sonra daha kötüsü...
Hayat, adeta "sus! Ağlama! Beterin beteri var!" dedi. Ve böylece tüm karamsarlık yitip gitti. Denir ya, çok gülen yüzün arkasında ne hüzünler vardır, diye; doğrudur. Çünkü yaşananlardan bitkin, yorgun düşüyor o insan. Tüm kötü yaşananları gizlemek için gülüyorlar. Onları da anlıyorum.
Biriktirdiklerimden şaşmak istemiyorum. Bu sebepten ötürü konuya dönüyorum. Peki biriktirdiğim her şeyden haberdar mıyım? Hayır.
Bugün kitaplarımı düzenleyip, sınıflandırıp, yeniden dizdim. Ve aralarından o kadar şey çıktı ki. Çoğundan habersiz gibiydim. Yıllardan arta kalanlarla karşılaştım.
Mesela bir not defterim varmış, onu yırtıp attım. Bir geçmişe denk delili mi çöpe attım ben? Belki de. Fakat onu yırtarken hemen hemen fantastik filmlerdeki gibi sanki not defterinin içinden ruhlar, mazi vesaire fırlayıp gitti. Gerçekten sanki o dönemlere, 2017'ye döndüm bir anlık. İçimde garip hisler başkaldırdı. Ve o anda da sönüp gittiler, yittiler...
Büyüdükçe maziye büyülü günler demeye alıştık.
Bir anlığına tam da burada bitirmek istiyorum yazıyı.
Büyülü günlerin devamı gelmesi dileğiyle.
|
|
|
|