Şivlilik geleneği, ülkemizin kültürel miraslarından bir tanesidir. Şivlilik etkinliğinin ismi, çeşitli kaynaklarda 'kuş ötüşü' ve 'yağda kızaran hamur sesi' olarak karşımıza çıkar.

Şivlilik Geleneği, Anadolu'nun fethinden sonra Konya bölgesini İslamlaştırma ve Türkleştirme döneminden bugüne gelmiş bir gelenektir.

İç Anadolu’da bulunan Konya’ya özgü olan şivlilik günü: Hicri takvime göre üç ayların başlangıcı olan Recep ayının ilk perşembe gününü cumaya bağlayan gecede ve Regaip Kandili sabahı çocuklarca yapılan kandil kutlama geleneğidir. Konya’da bugüne “ilk namaz” adı da verilir.

Şivlilik Nasıl Kutlanır?

İşte, Regaip Kandili geleneği olarak sadece Konya yöresinde Regaip Kandili'nde düzenlenen Şivlilik etkinlikleri:

'Regaip Kandili günü sabah namazından sonra mahalledeki üç ile on beş yaş arasındaki kız ve erkek çocukları sokak başlarında toplanarak ilk kapıdan başlamak üzere kapıları birer birer çalarlar. Kapının açılması gecikirse, çocuklar hep bir ağızdan ve tempolu bir şekilde mani söylemeye başlarlar.

Çocukların sesini duyan ev sahibi, elindeki tabak dolusu üzüm veya ne çerezle kapıyı açar. Sıra ile tüm çocukların avucuna veya boyunlarına taktıkları keselere birer avuç olmak şartıyla çerez koyar. Çocuklar bu şekilde öğlen saatlerine kadar tüm kapıları dolaşır.

İşte Manisi;

Şivli şivli şişirmiş,

Erken kalkan pişirmiş,

İki çörek bir börek,

Bize namazlık gerek.

Şivlilik...

...
Her nokta bir bitişken, ben sana üç nokta koydum...
Yanyana gelen bu üç nokta, boğazımda düğümlenen sana söyleyemediğim yarım bıraktığın karanlığım...
Bitirmeye cesaret edemediğim harflerim...
Keşfedilmemiş bir şarkının notasında dans eden bir kadının gölgesi...
Bazen korku, bazen hüzün, bazen sevinç...
Tamamlanmamış Sen ve Ben..