Her birimiz illa ki birinden türlü türlü hikayeler duyarız. Onlardan bazıları gerçek çoğuysa sahte, hayal ürününden ibaret oluyor.

Denilene göre, çok zengin birisi varmış, o kadar zenginmiş ki her türlü zevki tatmış. Yemediği yemek, içmediği içecek, yapmadığı aktivite, gezip görmediği bir yer kalmamış. Adam sıkılmış artık her türlü zevki tattığını düşünmüş. Sonra bir tek ölümü tatmadım demiş ve çıkmış yüksek bir yerden atlamış.

Şimdi hikaye bir kenara dursun. Sizce bir insan her türlü zevki tatmış olabilir mi? Yoksa bu insan beyninin sınırları dahilindeki zevkleri mi tatmış sadece?

Kendimden örnek vereyim, ben şahsen daha okuldayken matematik sorusu çözerken bile mutlu oluyordum ciddi manada. Ve bu zevkim hala devam ediyor. Zor bir soru olunca onu çözünce istemsizce mutlu oluyorum.
Ya da herhangi bir yeni bilgi öğrendiğim "ha şu bunun için böyleymiş" dediğimde aşırı mutlu oluyorum. Bunların verdiği ve de vereceği zevki düşündüğümde hikayedeki kişinin her şeyi tattığını düşündüğünü söyleyeceğim. Çünkü düşünmediği ya da düşünemediği daha nice şeyler vardır.

Daha uzayı bırak, okyanusları bile belki en fazla %3 falan keşfetmişizdir. Onlar hakkında gelen yeni ve etkileyici bilgiler bilime merakımı daha da arttırıyor. Ve öyle şeyleri okumak da açıkçası benim için zevktir.

Ben düşünüyorum ki, bir kişi eğer "ben her türlü zevki tattım" diyorsa sadece düşünce sınırları dahilindeki zevklerden bahsediyordur. Aksinin mümkün olmadığı kanaatindeyim. Ya sizce?