Duygularımıza şekil veren mantığımızdır; mantığımıza da şekil veren duygularımızdır. İkisi arasında da bağlantı var.

Ergenlik döneminde daha riskli kararlar alırken; sadece duygularımızı dinlememizin nedeni; beynimizin olgunlaşmayan korteksinde yatıyor. Hayatımızda yaşadığımız deneyimlerle bu bölüm olgunlaşıyor, mantıklı kararlar vermeye başlıyoruz.

Olgunluk ise yaşa bakmıyor. Bazı kişiler 50 yaşında da olsa hiç olgunlaşmıyor. Çocuk yaşta diyebileceğimiz kişiler bile yaşadıkları tecrübelerle onların yanında daha olgun kalıyor.

Zeki insanlar empati kurarak yaşadıklarından ders çıkarmasını biliyor; aptallar ise sürekli eğitilmeyi bekliyorlar, kendilerini hiç eğitmiyorlar. Yani onlarda ne mantık ne duygu var; tamamen içgüdüsel hareket ediyorlar.