Kıyaslama yapmak neşe hırsızıdır. Mutsuzluğa giden kestirme yol..

Yaşamımızın ilk zamanlarından beri daima bir kıyaslama döngüsündeyiz aslında..

Kendimiz başta olmak üzere kıyaslıyoruz ve de kıyaslanıyoruz..

Hemen hemen herkesin bir ya da birden fazla hatırası vardır.. Kıyaslanmış ya da kendini kıyasladığı zamanlar olmuştur..

Peki neden; Kıyaslanma ailemiz, sevdiklerimiz ve de öğretmenlerimiz tarafından bir motivasyon olarak düşünülüyor. Sonrasında kendimizi başkalarıyla kıyaslama zihnimizde bir dürtü oluyor kimine göre faydalıdır belki, bu şekilde gelişebilir yada olgunlaşabilir ama sonuca bakınca aslında pek faydası olmayan bir durum...

Kıyaslama ya da kıyaslanma özgüven yitimi, değersiz hissetmek, yetersiz olduğunu düşünmek ve sonrası kıskançlık krizi bana göre bu kıskançlık değil ama o olguyu oluşturan bir durum.. Çünkü kendimize yapabileceğimiz en büyük zarar, kendin olmak yerine kendini başkalarıyla kıyaslayarak kendini küçültmek ve bir benliğe sahip olamamak yani bana göre psikolojik bir hastalık..

Bizler insanız bir eşya değiliz, hatalarımızdan eksiklerimizden ders alırız, bir eşya gibi kendinizi kıyaslamak ya da kıyaslanmak bana doğru gelmiyor..

Peki size göre kıyaslamak bir hastalık mıdır ve de gerekli midir?