Cep telefonunda numaran
Baş ucunda resmin
Sabah uyanınca günaydın mesajın
Kapı zilimde hala adın duruyor

Bunlar sadece bir tesadüftü diyeceksin başkalarına biliyorum...
Olsun. Ben aşkla bilerek ladese tutuştum diyeceğim
Ağzımda hala kanayan cümleler olacak
Çünkü bana ne zaman kızsan

Ağzını topla beni böyle kanatamazsın derdin
Oysa senin bilmediğin hep bi gerçek vardı
Yaması renkli bir gülüş saçardın ki
Ben bütün olumsuzlukları unutup

Acıları, ağrıları kemiğinden sıyırıp
Nefrete, kine dair ne varsa içimde
Bütün kurşun askerlerimi eritirdin
O yaması renkli gülüşünle...

Hatırlıyor musun... Seni defalarca o durakta
Sabahın yedisinde yolcu edip beni tanımayışını
Bilmeyişini seni nasıl sevdiğimi,
Nasıl kıskandığımı, delirdiğimi

Ve seni otobüse kadar geçirip eve döndüğümde
Seni sabah uyanır uyanmaz gördüğümde
Nasıl da mutlu bir gün geçirebildiğimi bir bilseydin
Bir bilseydin, gitmezdin

Ama bilemedin. Çünkü; bir gün sen
Telaşla otobüsü kaçırmamak için
Koşarken düşmüştün canın acımış
Ve otobüsü kaçırmıştın

Keşke bende seni kaçırsaydım da
Canım bu kadar acımasaydı
Seni tanımasaydım, hiç dokunmasaydım
Tatmasaydım ellerini ellerimde bıraktığı acıyı

Bilmeseydim de senin bende bıraktığın o tiz korkuyu
Belki de hiç olsaydım senin için öyle
Uzaktan gördüğümle yetinseydim de ...bitirebilseydim
Bitirebilseydin be bitirebilseydik

Bizi, bendeki seni
Sendeki seni
Yani her şeyde sen varken
Hiçbir şeyde ben varmışım gibi

Savaştan kalma harabe bir göçebe şu kalbim şimdi
Neresinden tutsan elinde kalır
Neresinden baksan yalnızlık hakim
Neresinden kaçsan, kaçış yok

Hadi acıma bana
Tekrarı olmaz hiçbir aşkın nede olsa
Gel ve bitir işimi
Yalanım yok bir adın geçti

Ömrümün üstünden esmer
Sesini ve üzüm gözlerini sakla
Benim için, ben hazırım
Son defa, dokunamamaya sana...