Tüm kötülüklerin içinde tutunduğumuz umut taneleri de olmasa ne yapardık sahi? İnsan her zaman kendi seçimlerini yaşamıyor hayır. Bunca mutsuzluk kişinin kendi tercihi olamaz. Öngöremediğimiz bir şeyler olmalı. Sonunu düşünsen dahi bu kadarını nasıl tahmin edebilirsin ki? Tamam bu da böyle oldu deyip kabullenmek istemiyorum, içime sinmiyor böylesi. Umut etmeliyim ben. Eğmemeliyim başımı. Yürümem gerek, böylece duramam. Bu dünyada sıkışıp kalamam. Bunun için ne kadar çaba ve güç harcamam gerektiğini biliyorum ama yenilmek benim mizacımda yok. Her şeye, herkese inat ayakta kalmalıyım. Kalacağım.