Bazen gerçekten basitleştiğini düşünüyorum. Ben birşey yemek istediğimde onu yerim, sesli düşündüğümde cevap vermen gerekmiyor senin. Sana bu yakınlığı gösterdiğim için kendimden nefret ediyorum. Sana durman gereken yeri öğretmediğim için, bana dilediğin gibi davranmana müsade ettiğim için kendimden nefret ediyorum. Ben birşeye güzel dediğimde karşı tarafı etkilemek için söylemiyorum, senin hayır bu güzel bunu al demen gerekmiyor. Kalbin ne kadar kirliymiş senin. Ben bunu 2 sene boyunca görememişim. Kendimden nefret ediyorum. Bende böyle basit olduğum için, yazıklar olsun bana. Kendime hiç yakışmayacak şeyler yaşadığım için, kendimden nefret ediyorum.