Evet değiştim. Kırılan hiçbir şey eskisi gibi kalmaz çünkü. Yaş aldıkça, takıldığın her taşta tökezleyip de aslında hep bir başına olduğunu anladıkça kendine tutunmayı öğreniyorsun çünkü. Hayatından insan azaltırken cömert davranmayı, içini açtığın kişiye dikkat etmen gerektiğini, insanların her zaman göstermediği yanlarinin olabileceğini, deneye yanıla öğreniyorsun.

Bir şeyleri öğrenip de aynı kalmak mümkün olmuyor. Hayatında kalacak insanları seçmeyi ve hayatından insan ayıklamayı, seni yoran her şeyi bir anda bıçak gibi kesip atmayı, nelere tahammül edip nelere asla tahammül etmemen gerektiğini ve her şeye rağmen yanında duran insanların, ben senin içini biliyorum diyen insanların değerini bilmeyi (çünkü onlardan çok az kaldı), hayat o kadar çok şey öğretiyor ki...

Kaybetmekten korkma. Teslimiyet mi dersin umursamazlık mı ne dersen de ama başına ne gelirse gelsin gülümsemeyi ve kendine iyi davranmayı unutma. Çünkü yanında bir o kalacak günün sonunda.