Etiketler; Yeter ki Kalbi Kırılmasın dini hikayesi, anlamlı yazılar ve hikayeler, padişah hikayeleri

“Asalet boyda değil soyda; incelik belde değil dilde; doğruluk sözde değil özde; güzellik yüzde değil yürekte olur.” Mevlana

Bir hükümdarın pek çok cariyesi vardı. İçlerinde pek güzel dilberler bulunmasına rağmen, bir cariyeye daha fazla alaka ve sevgi gösterirdi. Diğerlerinin bunu çekemediğini fark eden padişah, bir gün kendilerine üzeri mücevheratla süslü birer kristal bardak verdi. Manevi değeri yanında maddi kıymeti de pek yüksek olan bu bardakları ellerinde tutan cariyeler, bardaklara hayranlıkla bakarlarken padişah, “Herkes elindeki bardağı yere vurup kırsın,” dedi.

Güzel cariyeler hediyelerini sinelerine bastırarak, “Padişahımızın bu kadar değerli bir hediyesini nasıl kırabiliriz!” dediler.

Padişahın gözdesi cariye ise padişahın emrini hiç tereddüt etmeden ve vakit kaybetmeden yerine getirdi. Bardak yere çarpılmış ve oracıkta paramparça olmuştu.

Padişah gözde cariyesine hitaben, “Diğer cariyelerim bu kadar kıymetli bardağı kıramadıkları halde sen neden kırdın?” diye sordu. Cariyenin verdiği cevap ise çok takdire şayandı:

“Bana padişahımızın kalbi lazım. Onun kalbinin yanında kadehin ne kıymeti olabilir? Yeter ki onun kalbi kırılmasın!”

Padişah bu cevap sayesinde diğer cariyelere de gereken dersi vermiş bulunuyordu.