Son zamanlarda birşeyleri daha iyi idrak etmeye başladım.

Sevmediğin kişiye de hiç saygı duymuyorsun. Özel hayatını, kabul etmeyeceğin hatalar yaptıklarını duyunca da 100 yaşında olsa da hiçbir şeyi değiştirmiyor. Herkes sanırım tanımadan uzaktan iyi.. Tanıyınca leş olduğunu görünce duyduğun saygı da sevgi de bile, ''aptal mıyım acaba aldanıyorum'' diye kendinde suç arıyorsun.

Tabi ki hayatı ıskalamaya lüksümüz yok. Keşke demektense iyi ki demek de lazım. Hepsi bize tecrübe kazandırıyor aslında.